متّصل ، يا كلمه‌اى به دو صورت نوشته شده ، يا در كلمه‌اى حرفى كم يا زياد است ، نهايت دقّتى است كه در اين موارد شده است . مثلا : چه گونه چگونه * استخان استخوان ستم‌كاران ستمكاران * جبريل جبرئيل امشب امشب * كيخدا كدخدا ابرهيم ابراهيم * آشكاره آشكارا ده‌قان دهقان * طلخ تلخ مزغ مغز * هروزى هر روزى صرخ سرخ * پهرلو پهلو هفصد هفتصد * سولاخ سوراخ و امثال اين‌ها كه در تمام صفحات ديده مىشود . از رسم‌هاى خاص كاتب نسخه حذف « ى » اضافت ، و « ن » آخر كلماتى چون جهان و آسمان است كه چون بتكرار است لازم ندانست اين دو حرف را ميان دو قلاب قرار دهد و بنماياند . چون نقطه‌گذارى در صحّت قراءت بىتأثير نيست ، مطالب تفسيرى را به سليقهء شخصى و ترجمهء آيات قرآن مجيد را طبق تفسير « فى ظلال القرآن » كه در سال 1372 هجرى در مصر بچاپ رسيده است نقطه گذارى كرد . اسامى خاص كه مخصوصا در غزوات ذكر شده ، غالبا بر خلاف متون